بخش ۱۰۷ - خودی دادم ز خود نامحرمی را
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات خود و عشق به معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او به دلیل عشق و وابستگی‌اش، خود را از دیگران جدا کرده و در دنیای او غرق شده است. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که ناله‌ای سر دهد تا او نیز داغ عشق را احساس کند و تنها غم دین را از غم‌هایش کنار بگذارد. در واقع، او در جستجوی احساسی عمیق و معنوی است.
خودی دادم ز خود نامحرمی راگشادم در گل او زمزمی را
هوش مصنوعی: من خود را فدای او کردم و به او اجازه دادم تا به راز دل من پی ببرد.
بده آن نالهء گرمی که از ویبسوزم جز غم دین هر غمی را
هوش مصنوعی: بده آن ناله‌ای که باعث میشود از عشق او بسوزم، زیرا هیچ غمی جز غم دین برایم اهمیت ندارد.