بخش ۱۱۵ - فقیرم از تو خواهم هر چه خواهم
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از فقر و ناتوانی خود صحبت می‌کند و خواسته‌هایش را از خداوند بیان می‌کند. او به دل زجرکشیده‌اش اشاره می‌کند و به درسی که از حکیمان درباره تحمل درد و رنج گرفته، اشاره دارد. در نهایت، شاعر خود را پرورش‌یافتهٔ فیض نگاه خدا می‌داند.
فقیرم از تو خواهم هر چه خواهمدل کوهی ، خراش از برگ کاهم
هوش مصنوعی: من به تو نیاز دارم و از تو هر چه که میخواهم را میطلبم، دل بزرگی دارم که مانند کوه است، اما آزارهایی که میزنم مانند خراشهایی بر روی برگ کاج میباشند.
مرا درس حکیمان درد سر دادکه من پروردهٔ فیض نگاهم
هوش مصنوعی: من از حکیمان درسی گرفتم که به من زحمت و مشقت داد و حالا دچار دردسر شدهام، در حالی که من خودم از نگاه و توجه خداوند برخوردارم.