بخش ۱۲۶ - نگیرد لاله و گل رنگ و بویم
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به عدم دسترسی به زیبایی‌ها و خوشی‌های دنیا اشاره می‌کند. او می‌گوید که لاله و گل نتوانند رنگ و بوی او را بگیرند و در درونش آرزویی وجود دارد که مرده است. او غم پنهان خود را نمی‌تواند به راحتی بیان کند و از این که نمی‌داند با چه کسی این احساسات را در میان بگذارد، نگران است.
نگیرد لاله و گل رنگ و بویمدرون سینه ام مرد آرزویم
هوش مصنوعی: لاله و گل اگرچه زیبایی و عطر دارند، اما در دل من هیچ حس و حال خوشی وجود ندارد و آرزوهایم مردهاند.
غم پنهان بحرف اندر نگجنداگر گنجد چه گویم با که گویم
هوش مصنوعی: غم درونم را نمیتوانم با کلمات بیان کنم، اگر هم بتوانم بیان کنم، نمیدانم با چه کسی و چگونه باید بگویم.