بخش ۱۳۴ - جهان از عشق و عشق از سینه تست
هوش مصنوعی: این اشعار به عشق و الهام از آن اشاره دارد. عشق منبعی عمیق و درونی است که از دل انسان برمی‌خیزد و به نوعی سرمنشأ زیبایی‌ها و احوالات روحی است. در این متن، به عشق به عنوان یک جوهر ناب که از وجود آدمی سرچشمه می‌گیرد، پرداخته شده است و جبریل، به عنوان نماد الهام، در نقش نماینده این عشق معرفی شده است.
جهان از عشق و عشق از سینه تستسرورش از می دیرینهٔ تست
هوش مصنوعی: جهان به خاطر عشق شکل گرفته و عشق از دل تو نشأت می‌گیرد. سرمنشأ این عشق، خمرهای پر از شراب و ناب است که به تو مربوط میشود.
جز این چیزی نمیدانم ز جبریلکه او یک جوهر از آئینهٔ تست
هوش مصنوعی: من جز این نمیدانم که جبرئیل، همچون یک موجود، تنها یک بخش از وجود توست که در آئینهای نمایان شده است.