بخش ۱۴۱ - چو رومی در حرم دادم اذان من
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تأثیر عمیق رومی در زندگی و فهم خود اشاره می‌کند. او اذان (ندای درونی) را از رومی آموخته و از او اسرار جان و روح خود را فراگرفته است. شاعر همچنین به دنیای پرآشوب زمانه خود اشاره می‌کند و حس می‌کند که رومی به‌نوعی او را از فتنه‌ها و آشفتگی‌های عصرش دور کرده است.
چو رومی در حرم دادم اذان منازو آموختم اسرار جان من
هوش مصنوعی: وقتی که در حرم اهل بیت، اذان گفتم، اسرار وجود خود را از او فراگرفتم.
به دور فتنهٔ عصر کهن ، اوبه دور فتنهٔ عصر روان من
هوش مصنوعی: او به دور از آشوب و فتنهای که در زمانهای قدیم وجود داشت، از دنیای پر التهاب و اضطراب من فاصله گرفته است.