بخش ۱۶۱ - مجو از من کلام عارفانه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر میگوید که از او انتظار کلمات عارفانه نداشته باشید، زیرا او ذاتاً عاشق است. او میخواهد احساساتش را مانند سرخی گل لاله در باغ بریزد و چون شبنم، آنها را یکبهیک بپاشد.
مجو از من کلامی عارفانهکه من دارم سرشتی عاشقانه
هوش مصنوعی: از من سخن عارفانه نخواه، چرا که من ذاتاً انسانی عاشق هستم.
سرشک لاله گون را اندرین باغبیفشانم چو شبنم دانه دانه
هوش مصنوعی: میخواهم اشکهای قرمز مانند گل لاله را در این باغ بریزم، همانند شبنم که دانه دانه بر روی گلها نشسته است.