تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۱۸۳ - بجام نو کهن می از سبو ریز

بجام نو کهن می از سبو ریزفروغ خویش را بر کاخ و کو ریز
اگر خواهی ثمر از شاخ منصوربه دل «لا غالب الا الله» فرو ریز