بخش ۱۹۸ - خیالش با مه و انجم نشیند
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تصویرسازی خیال و آرزوهای خود پرداخته است. او می‌خواهد تصوری از معشوقش را در کنار ستاره‌ای به نام پروین ببیند و دل پرتشنج خود را به او نشان دهد. همچنین، احساساتش از زیبایی معشوق چنان قوی است که در قدرت آن، رعشه‌ای شبیه به سیماب می‌افتد.
خیالش با مه و انجم نشیندنگاهشن سوی پروین ببیند
هوش مصنوعی: او با خیال خود به همراه ماه و ستارهها نشسته و به سوی پروین مینگرد.
دل بیتاب خود را پیش او نهدم او رعشه از سیماب چیند
هوش مصنوعی: دل نگران و بیقرار خود را به او نشان بده و به خاطر احساساتش، او در حالتی لرزان و پرشور به سر میبرد.