تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۲۰۰ - می روشن ز تاک من فرو ریخت

می روشن ز تاک من فرو ریختخوشا مردی که در دامانمویخت
نصیب از آتشی دارم که اولسنائی از دل رومی برانگیخت