بخش ۲۶۴ - ترا نومیدی از طفلان روا نیست
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که نباید از کودکان ناامید شد، حتی اگر آنها توانایی‌های ظاهری خاصی نداشته باشند. شاعر از شیخی می‌خواهد که فقط به ظاهر توجه نکند و از او می‌پرسد آیا می‌داند که در دل این کودکان چه احساساتی وجود دارد یا خیر. این شعر به ارزش درونی و احساسات کودکان تأکید می‌کند.
ترا نومیدی از طفلان روا نیستچه پروا گر دماغ شان رسا نیست
هوش مصنوعی: نباید از کودکان ناامید شد، حتی اگر تواناییهایشان در سطح بالایی نباشد، زیرا آنها به دلایل خاصی ممکن است هنوز نتوانند به خوبی از پس کارها برآیند.
بگو ای شیخ مکتب گر بدانیکه دل در سینهٔ شان هست یا نیست
هوش مصنوعی: به شیخ بگو، اگر میدانی، آیا دلهایشان در سینههایشان وجود دارد یا نه؟