بخش ۳۵۸ - نپنداری که مرغ صبح خوانم
هوش مصنوعی: غزل به این معنا اشاره دارد که گوینده نمی‌خواهد تصور کنی که تنها صدای مرغ صبح را می‌شنود و هیچ چیز دیگری نمی‌داند. او از طرفی می‌گوید که کلید باغ و رازهایش را در دامن خود دارد و نمی‌خواهد از او جدا شوی. به نوعی، بیان کننده‌ی اهمیت و عمق احساسات و دانش اوست.
نپنداری که مرغ صبح خوانمبجزه و فغان چیزی ندانم
هوش مصنوعی: نپندار که من فقط بلدم صبحها بخوانم و غیر از آن چیزی نمیدانم.
مده از دست دامانم که یابیکلید باغ را درشیانم
هوش مصنوعی: من را از خود دور نکن، زیرا در غیر این صورت کلید راهی را که به باغ میرسد، گم خواهی کرد.