تناجی
اقبال لاهوری

بخش ۳۶۲ - ندانی تا نباشی محرم مرد

ندانی تا نباشی محرم مردکه دلها زنده گردد از دم مرد
نگهدارد زه و ناله خود راکه خود دار است چون مردان ، غم مرد