بخش ۳۶۷ - ترا با خرقه و عمامه کاری
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این موضوع اشاره می‌کند که ظاهر و زینت‌ها (خرقه و عمامه) اهمیتی ندارند. او از درون خود بوی عطری خاص را حس می‌کند که نشان‌دهنده‌ی تجربه و شناخت عمیق اوست. او تنها به یک چوب نی (نماد ساده و بی‌ادعا) بسنده کرده و به دنیا و مادیات اهمیت نمی‌دهد. این ابیات نشان‌دهنده‌ی ارزش‌های معنوی و داخلی به جای ظواهر دینی و مادی است.
ترا با خرقه و عمامه کاریمن از خود یافتم بوی نگاری
هوش مصنوعی: من به خاطر تو و نوع لباس و ظاهر مذهبیات، به یاد میآورم که بویی از عشق و زیبایی احساس میکنم.
همین یک چوب نی سرمایهٔ مننه چوب منبری نی چوب داری
هوش مصنوعی: من فقط همین چوب نی را دارم که برایم باارزش است، نه چوبی که برای منبر استفاده میشود یا چوبی که برای ساختن دار است.