بخش ۳۶۸ - چو دیدم جوهر آیینهٔ خویش
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این است که شاعر وقتی به عمق وجود خود نگاهی می‌اندازد و حقیقت خود را می‌بیند، تصمیم می‌گیرد درون خود را بررسی کند و از دانشمندان و افراد بی‌احساس دوری می‌کند، چرا که غم‌ها و تجربیات گذشته‌اش او را آزار می‌دهد.
چو دیدم جوهر آیینهٔ خویشگرفتم خلوت اندر سینهٔ خویش
هوش مصنوعی: وقتی که جواهر وجود خود را در آینه مشاهده کردم، به خلوت و سکوت در درون خود روی آوردم.
ازین دانشوران کور و بی‌ذوقرمیدم با غم دیرینهٔ خویش
هوش مصنوعی: از این دانشمندان بیخبر و بی‌احساس دور شدم و با غم قدیمی خود کنار آمدم.