بخش ۳۸۴ - به افرنگی بتان خود را سپردی
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد انسان‌هایی می‌پردازد که به فرهنگ بیگانه وابسته شده‌اند و در عوض از هویت و فرهنگ خود فاصله گرفته‌اند. او به مرگ ناگهانی یکی از این افراد در شرایطی سخت اشاره می‌کند و به نوعی از ضعف و عدم شناخت واقعی انتقاد می‌کند، زیرا این شخص از لذت‌ها و مواهب فرهنگ خود دست برده و به سمت فرهنگ‌های بیگانه رفته است.
به افرنگی بتان خود را سپردی چه نامردانه در تبخانه مردی
هوش مصنوعی: تو به دنیای غربیها اعتماد کردی و به خاطر این نفرتانگیز، در یک مکان ناپسند از دنیا رفتی.
خرد بیگانه دل سینه بی سوزکه از تاک یناکان می نخوردی
هوش مصنوعی: دل خام و بیاحساس و بیفهم، مانند گیاهی است که از میوههای خوشعطر سیراب نمیشود.