غزل شمارهٔ ۷۲۰
هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و عروسی است که در زندگی وجود دارد. شاعر به زیبایی‌های عشق، خوشی‌ها و غفلت‌های انسان‌ها اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که در دل بی‌خیالی و غفلت، لحظات شاد زندگی می‌گذرند. همچنین اشاره شده که حتی در دل درد و اندوه، عروسی و شادی ممکن است وجود داشته باشد. شاعر بر این باور است که هرچند غم و حسرت وجود دارد، اما زیبایی‌ها و لذت‌ها نیز به علت نسیان و بی‌خبری از واقعیت‌های زندگی به وجود می‌آیند. در نهایت، او به شمع و پروانه و نیز وداع با هستی اشاره می‌کند و بر زیبایی‌های لحظات زندگی تأکید می‌ورزد.
در پیچ‌وتاب‌ِ گیسو تا شانه را عروسی‌ستسیرِ سوادِ زنجیر دیوانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: در گیسوی پرپیچوتابش، عروسی به چشم میخورد و در سایههای زنجیر، دیوانهای نیز در حال جشن است.
بی‌گریه نیست ممکن تعمیر حسرت دلتا سیل می‌خرامد ویرانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: بدون گریه و اندوه، ترمیم حسرت دل امکانپذیر نیست. زمانی که احساسات طوفانی مانند سیل در درون فرد جریان دارد، روح و وجود او آمادگی خوشحالی و جشن را ندارد.
دریا گُهرفروش‌ست از آرمیدن موجگر آرزو بمیرد فرزانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: دریا، مانند یک فروشنده جواهرات است که از آرامش موجها بهرهمند میشود؛ اگر آرزوی فرد خردمند در دل بمیرد، برای او جشن عروسی به پا خواهد شد.
عیش و نشاطِ امکان موقوفِ غفلت ماستتا ما سیاه‌مستیم میخانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: زندگی و شادی ما به غفلت ما بستگی دارد؛ تا زمانی که در حال خوشی و بی‌خیالی هستیم، به ما اجازه میدهند که از لذات دنیا بهرهمند شویم.
فیضی نمی‌توان برد تا دل به غم نسازدآتش زن و طرب کُن کاین خانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: نمی‌توان از زندگی بهرهای برد اگر دل را به غم نسپاریم. شعف و شادی ایجاد کن زیرا اینجا زمان جشن و سرور است.
دل را بهارِ عشرت ترک خیالِ جسم استگر سر برآرد از خاک این دانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: دل در دوران خوشی به فکر و خیال جسمی و مادی نیست، زیرا اگر این دانه از خاک بیرون بیاید و رشد کند، برای آن عروسی و شادی بزرگی خواهد بود.
بازار وهم گرم است از جنسِ بی‌شعوریدر بزمِ خوابناکان افسانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: بازار پر از خیال و توهم است و مردم در حال خرید چیزهای بیارزش و بیفایده هستند. در دل این خواب و خیالها، داستانها و افسانهها مانند یک عروسی شاداب و پر زرق و برق به چشم می‌آیند.
از لطف سرفرازان شادند زیردستاندر خندهٔ صُراحی پیمانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: زیردستان به خاطر محبت و بزرگی افرادی که در مقام بالاتری هستند، شاد و خوشحالند و در این شادی مثل وقتی که در جشن عروسی هستند، خوش میگذرانند و پیالههایشان را پر میکنند.
زان ناله‌ای که زنجیر در پای شوق داردفرزانه را ندامت، دیوانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: ناله‌ای که شوق برایش مانند زنجیری در پایش است، به عاقلان باعث پشیمانی میشود، اما برای دیوانگان مانند جشنی شاداب است.
در سینه، بی خیالت، رقصِ نفس محال استتا شمع جلوه دارد پروانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: وقتی که در دل، به یاد تو نیستم، تنفس و زندگی Impossible است. تا زمانی که شمع درخشندگی دارد، پروانه به سوی آن میآید و شاداب و سرزنده است.
بیدل چرا نسوزم شمعِ وداعِ هستیزان شوخِ آشناکُش بیگانه را عروسی‌ست
هوش مصنوعی: چرا باید بسوزم وقتی که شمع وداع از وجودم روشن است؟ این قهری که از سوی کسی آشنا به من میآید، برای او شبی شاد و جشن است.