غزل شمارهٔ ۷۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بی‌هدف بودن زندگی و توهمات انسان‌ها اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیزی در این جهان واقعی نیست و همه چیز ظاهری و غیرواقعی است. به بی‌مقصدی خلق و ناکامی در یافتن حقیقت اشاره کرده و بیان می‌کند که انسان‌ها فقط در جستجوی پیغام‌ها و نشانه‌ها هستند، اما واقعیتی وجود ندارد. شاعر با تصویری از عدم و سرگشتگی به توصیف محیطی می‌پردازد که هیچ آرامشی در آن نیست و انسان‌ها در جستجوی زیبایی و حقیقت ناتوانند. او همچنین قناعت و ساده‌زیستی را به عنوان یک فضیلت معرفی می‌کند و بیان می‌دارد که زندگی در این دنیا فقط در سایه‌ی واقعیت‌ها و تمرکز بر آن می‌تواند معنا پیدا کند.
تعین جز افسون اوهام نیستنگین خنده‌ای می‌کند نام نیست
هوش مصنوعی: تعیین و مشخص کردن چیزها فقط فریبی از تخیلات است، مانند اینکه یک نگین درخشان بخندد، اما نامی از آن وجود ندارد.
به بی‌مقصدی خلق تک می‌زندهمه قاصدانند و پیغام نیست
هوش مصنوعی: خلق در بی‌هدف بودن و سردرگمی به سر میبرند، در حالی که همه خبررسانها هستند و هیچ پیامی برای انتقال نیست.
جهان سرخ‌وش پستی فطرت استهواهاست در هر سر و، بام نیست
هوش مصنوعی: دنیا پر از کمبودها و نواقص طبیعی است و به هر کسی که نگاه کنی، در زندگیاش چیزهایی کم دارد و کامل نیست.
فروغ یقین بر دلکش نتافتدرین خانه‌ها وضع‌گلجام نیست
هوش مصنوعی: نور یقین بر دلها در این خانه‌ها تابیدن ندارد؛ اینجا وضع و حال گلهای جامهدار نیست.
کسی‌تاکجا ناز سبزان‌کشدبه هندوستان یک گل‌اندام نیست
هوش مصنوعی: هیچکس تا کجا می‌تواند به زیبایی و نازیدن گلهای سبز در هند برسد، چرا که هیچکس به زیبایی آن نیست.
به هم دوستان را غنودن‌کجاستدو مغزی به هر جنس بادام نیست
هوش مصنوعی: دوستانی که به یکدیگر نزدیکند و همدل هستند، در خواب و بیخبری برایشان جایی نیست. هر کسی باید به ویژگیهای خاص خود ارزش دهد، زیرا هیچ فردی مانند دیگری نیست.
به غفلت چراغان‌کنید از عرقکه بالیدن سایه بی‌شام نیست
هوش مصنوعی: در اینجا به ما گفته میشود که از روی بیتوجهی، پرچم شادی را برافرازید و به شادمانی بپردازید، چون سایه و وجود بدون توجه و درک مناسب، ارزشی ندارد.
دماغ حریفان حسرت رساستبه خمیازه ترکن لبت، جام نیست
هوش مصنوعی: حریفان به خاطر خواب آلودگی تو حسرت میخورند، چون تو با یک لبخند یا یک حرکت ساده خودشان را شگفتزده میکنی، در حالی که آنها برای داشتن چیزی که تو داری، آرزو میکنند.
چه اوج سپهر و چه زیرزمینبه هرجا تویی جای آرام نیست
هوش مصنوعی: هر جایی که باشی، چه در آسمان و چه در زیر زمین، آرامش وجود ندارد.
رعونت اگر نشئهٔ زندگی‌ستسر زنده باگردنت رام نیست
هوش مصنوعی: اگر احساس برتری و خودپسندی نشانهٔ زندگی است، باید بدانید که این حالت نمیتواند به سرزنده بودن شما کمک کند و شما باید خود را تسلیم و آرام کنید.
غبار عدم باش و آسوده زیبه این جامه تکلیف احرام نیست
هوش مصنوعی: به سادگی زندگی کن و از نگرانیهای وجودی دور باش، زیرا در این جهان، مسئولیتها و الزامات خاصی بر دوش تو نیست.
ضروری ندارم سخن می‌کنماداهایم از عالم وام نیست
هوش مصنوعی: من نیازی به گفتوگو ندارم، اما کلماتم فقط نمایشهایی از عالم هستند و از خودم نیستند.
قناعت کفیل بهار حیاستگل طینتم بیدل ابرام نیست
هوش مصنوعی: تنها با قناعت میتوان به معنای واقعی زندگی دست یافت، زیرا اگر انسان به خواستههای بیپایان خود توجه کند، در واقع خود را در بند میزند و نمیتواند از زیباییهای زندگی لذت ببرد.