غزل شمارهٔ ۲۱۹۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت معشوق اشاره دارد و عشق و تمنا را به تصویر می‌کشد. شاعر از ناز و جذابیت معشوق می‌گوید و احساسات عمیق خود را نسبت به او بیان می‌کند. او با تشبیه معشوق به گل و شمع، زیبایی‌های او را توصیف می‌کند و همچنین اشاره می‌کند که حتی در سکوت نیز شور و شوقی در وجود او وجود دارد. شاعر به نوعی از درد و غم خود و بی‌خبری معشوق از حال او نیز سخن می‌گوید. در کل، این شعر، تجلی عشق و زیبایی و احساسات عمیق انسان است.
زرنگ ناز چون گل بزم عشرت چیدنت نازمچو شمع از شوخی برق نگه بالیدنت نازم
هوش مصنوعی: عزیزم، مانند گل زیبایی که در میهمانی عشق چیدهای، من هم افتخار دارم. رفتار لطیفت مرا به یاد شمعی میاندازد که از نور چشم تو میدرخشد.
ز خاموشی به هم پیچیده‌ای شور قیامت رابه جیب غنچه توفانهای گل دزدیدنت نازم
هوش مصنوعی: از سکوت تو، هیجانی به وجود آمده که مانند قیامت است؛ به طوری که طوفانهای گل را در گنجهات پنهان کردهاید.
نبود این دشت ای پای تمنا قابل جولانبه رنگ اشک در اول قدم لغزیدنت نازم
هوش مصنوعی: این دشت بیپایان برای تو که آرزوی بسیار داری، قابلیت حرکت ندارد و با نخستین لغزش قدمهایت، به رنگ اشکها در آمده است. من به زیبایی و ناز تو افتخار میکنم.
همه لطفی و از حال من بیدل نه‌ای غافلنظر پوشیده سوی خاکساران دیدنت نازم
هوش مصنوعی: همه خوبیها به سمت توست و تو از حالت من بیخبر هستی. نگاه خفیانهات به سوی خاکنشینان، باعث افتخار من است.