غزل شمارهٔ ۲۵۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی ابرو و قد محبوبش اشاره می‌کند. حتی با وجود پیری، هنوز از عشق آن کمان ابرو غافل نیست. او تأکید دارد که اشک‌هایش به رنگ خونش نمی‌افتند و نگران است که از شدت شوق و مستی، نتواند به آزمون عشق و زیبایی آن ابرو فکر کند.
به پیری هم نی‌ام غافل ز عشق آن‌کمان ابروحضور قامت خم گشته ایمایی‌ست زان ابرو
هوش مصنوعی: حتی در سن پیری هم از عشق آن معشوق که ابروانی چون کمان دارد غافل نیستم، زیرا قامت خمیدهاش نشانهای از آن ابروست که همیشه در یاد من است.
دم تیغی چو اشک از خون من رنگین نمی گرددمبادا افتد از مستی به فکر امتحان ابرو
هوش مصنوعی: غنچهای که به خاطر اشکهای خونین من تغییر رنگ نمیدهد، نکند در حال مستی به فکر آزمایش زیبایی چهره بیفتد.