شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به پسر خود توصیه می‌کند که در دنیای پر از تغییرات و ناامنی‌ها، هرگز دل به دنیا نبندد و برای هر سودی که به دست می‌آورد، به ضررها و زیان‌های آن نیز توجه کند. او همچنین هشدار می‌دهد که اگر به وابستگی به لذت‌های زودگذر، مانند می‌خوری (شراب) بپردازد، ممکن است در صبح روز بعد دچار پشیمانی و خماری شود. به‌طور کلی، پیام شعر این است که انسان باید از وابستگی به دنیای مادی و لذات آن دوری کند.
ای پسر درکار دنیا تا توانی دل مبندکز پی هر سود او چندین زیان آید تو را
هوش مصنوعی: ای پسر، در کارهای دنیوی تا جایی که میتوانی دلبسته نشو، زیرا به دنبال هر سودی که میکوشی، ممکن است زیان‌های زیادی به دنبالش بیاید.
چند گویی شب بهل کز می دماغی تر کنمصبحدم ترسم خماری ناگهان آید تو را
هوش مصنوعی: چند بار میگویی که شب را بگذرانم و از باده مست شوم؟ صبح زود میترسم که ناگهان دچار خماری شوم.