تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۵

باش تا از ابلهی دستی بدارد پیش شمعآنکه گوید می‌نسوزد شمع جز پروانه را
شمع را جز پرتوی کز عشق آن پروانه سوختپرتوی دیگر بود کآتش زند بیگانه را