تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۱۰

در شب تاریک شمع ما بود پروانه‌سوزلیک چون شد روز سوزد پا و سر بیگانه را
شمع را هم نور و هم نارست سوزد لاجرمنار او بیگانه را و نور او پروانه را