شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شعر به توصیف عشق و وابستگی پرداخته و بیان می‌کند که چگونه یک گربه به فرزندانش عشق می‌ورزد، در حالی که دایگان (نسبت‌های خانوادگی) بچه شیرخوار را می‌خورند. همچنین عاشقانی که به لذاتی زودگذر مانند بوسه و کنار هم بودن دل بسته‌اند، از زندگی خود هفتاد سال به لذت‌های لحظه‌ای می‌گذرانند.
مانند‌گربه‌ای که خورد بچگان خویشخوردند دایگان بچهٔ شیرخوار را
هوش مصنوعی: مانند گربهای که بچههای خود را میخورد، دایه نیز بچه شیرخوار را میخورد.
عاشق به لذت لب نانی فروختههفتاد سال لذت بوس وکنار را
هوش مصنوعی: عاشق به خاطر لذت یک لقمه نان، هفتاد سال از لذت بوسه و نزدیکی با معشوق چشمپوشی کرده است.