تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۹۵

جهان ز حوصلهٔ آرزو فراخ‌ترستولیک بر تو بود تنگ‌تر ز چشم بخیل
تراکه خوشهٔ خرما به دست می‌نرسدبه غیر خار چه قسمت بری همی ز بخیل