شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این شعر، نویسنده به ویژگی‌های پرنده‌ای به نام بوتیمار اشاره می‌کند که به خاطر عشقش در دل غم زندگی می‌کند. این پرنده در کنار آب نشسته و از بی‌رحمی زمانه و بخل خود سخن می‌گوید. او به علت حرص و ولع خود، ثروت را تنها برای خود نگه می‌دارد و به دیگران چیزی نمی‌دهد. به طور کلی، شعر به نقد بخل و حرص در انسان‌ها می‌پردازد و نشان می‌دهد که برخی افراد تنها به فکر منافع خود هستند و از کمک به دیگران خودداری می‌کنند.
شنیدستم که بوتیمار مرغیستکه هست از عشق آبش در درون غم
هوش مصنوعی: با شنیدن اسم بوتیمار، متوجه شدم که این پرنده به خاطر عشقش همیشه در درون خود، حس غم و غصه را دارد و این غم مانند آب در وجودش جریان دارد.
نشیند در کنار آب و گویدکه گر نوشم شود آب اندکی کم
هوش مصنوعی: نمیتوان کنار آب نشست و گفت اگر بنوشم، آب کم میشود.
بخل بدکنش را در زمانهتوگویی این صفت باشد مسلم
هوش مصنوعی: بخل و خودخواهی او را در این دنیا به گونهای نشان می‌دهد که گویی این ویژگی، صفتی ویشگی و ثابت اوست.
ز فرط حرص مال خویشتن راهمی بر خویشتن دارد محرم
هوش مصنوعی: از شدت آزمندی، فرد به گونهای شده که حتی خود را هم در برابر مال خود، به نوعی محافظت می‌کند.
به هرحال از برای غیر جاویدز هر سو سیم و زر آرد فراهم
هوش مصنوعی: در هر صورت، برای افرادی غیر از جاوید، از هر سوی طلا و نقره فراهم میشود.