شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق وابستگی و عشق است. شاعر می‌گوید هرچقدر که زمانه بر او فشار بیاورد و سختی‌ها بیشتر شود، او همچنان عشق و یاد محبوبش را در دل خود فشرده‌تر نگه می‌دارد. حتی اگر زمان عمرش به پایان برسد، عشق محبوبش را فراموش نخواهد کرد و آن را از دست نخواهد داد.
هرچه بر من زمانه گیرد تنگمن ترا تنگتر به بر گیرم
هوش مصنوعی: هرچه مشکلات و سختیهای زمان بیشتر بر من فشار آورند، من تو را بیشتر در آغوش میگیرم و به تو نزدیکتر میشوم.
گر به سر آیدم زمان بقااز لقایت بقا ز سر گیرم
هوش مصنوعی: اگر زمانی که به پایان زندگیام نزدیک میشوم، فراموشی از یاد تو نگذاشتهام، همیشه یاد تو را در ذهنم حفظ میکنم.