تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۱۱۵

به سوی بحر خدا بگذر ای نسیم صبازمین ببوس و ز روی ادب سلامش کن
برای آنکه دلش را ز من نرنجانیفزون از آنکه توان گفت احترامش کن
پس از سلام و زمین‌بوس و احترام تمامز من به گوش به آهستگی پیامش کن
که اسبکی که به من وعده کرده‌ای بفرستوگر چو گردون سرکش بود لجامش کن