تناجی
قاآنی

شمارهٔ ۱۲۷

گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشیدیا به شبان آفتاب رخ ننهفتی
می‌نشدی آشکار آیت ظلمتکس به عبث مدح آفتاب نگفتی