رباعی شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ابراز عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق می‌کند. او می‌گوید که هرچند ابروی معشوق کج است و این امر ممکن است در نظر دیگران نادرست به نظر برسد، اما این زیبایی و وجهه‌ی منحصر به فرد او را می‌ستاید. شاعر تأکید می‌کند که حتی اگر به سمت قبله‌ای دیگر نرویم، همین قبله کج، برای او به عنوان مقصد اصلی و جایگاه محبت و عشق باقی می‌ماند.
تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج استمحراب دل و قبلهٔ احرار کج است
هوش مصنوعی: تا زمانی که ابروی تو به سمت دیگری خم است، دل من و راه آزادی هم به سمت دیگری منحرف شده است.
ما جانب قبلهٔ دگر رو نکنیمآن قبله ماست گرچه بسیار کج است
هوش مصنوعی: ما به سمت قبلهٔ دیگر نخواهیم رفت، چون همین قبلهٔ ماست هرچند که خیلی کج و ناهموار است.