رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت ابروی محبوبش اشاره کرده است. او می‌گوید که ابروهای کج محبوبش، برای دل‌بران جذاب و دلخواه است و به نوعی به عنوان یک محراب و نقطه‌ي کانونی در زندگی‌شان شناخته می‌شود. همچنین، ابروها در عین زیبایی، سبب بی‌قراری و احساساتی عمیق در دل عاشق می‌شوند. به عبارتی، زیبایی ابروها هم دلنشین است و هم به دلیل احساسات عمیق، تلخی و درد را به همراه دارد.
ابروی کجت که دل برو مشتاقستمحراب شهان و قبلهٔ آفاقست
هوش مصنوعی: ابروی کج تو چنان زیبایی دارد که دلها به سمت آن جذب می‌شوند، مانند محراب بزرگترین پادشاهان و قبلهای برای جهانیان است.
طاقست ولی به دلنشینی جفتستجفتست ولی ز بیقرینی طاقست
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی نشان میدهد که ظاهراً چیزی به دو قسمت تقسیم شده، اما در واقع فقط به خاطر احساس بی‌قراری و ناپایداری، شکل طبیعی و آرامش خود را از دست داده است. به عبارت دیگر، اگرچه ظاهراً جفتها با هم هستند، اما هر کدام از آنها از درون به دنبال یکدیگرند و آرامش ندارند.