رباعی شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی زلف‌های سیاه محبوبش اشاره می‌کند که در کنار گوشش قرار دارند. او بیان می‌کند که این زلف‌ها در هر زمان بر سر او سایه می‌اندازند و دو حلقه سیاه در گوش محبوبش به زیبایی توجه می‌کند. شاعر با زبان ادبی و شاعرانه، عشق و زیبایی را توصیف می‌کند.
زلفین سیه که بر بناگوش تواَندسر بر سر هم نهاده همدوش تواَند
هوش مصنوعی: موهای سیاه تو که بر گوشهایت زیبایی خاصی ایجاد کرده، میتواند در کنار هم قرار بگیرد و به زیباییات بیفزاید.
ساید سر از ادب به پایت شب و روزآری دو سیاه حلقه در گوش تواَند
هوش مصنوعی: هر روز و شب با فروتنی و ادب در خدمت تو هستم، مانند دو حلقه سیاه در گوش تو که نشانهی بندگیام است.