رباعی شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تمجید از درویشان و سادگی زندگی آنها میپردازد. او بیان میکند که برخی افراد یک عمر تلاش میکنند تا به لذتهای زندگی دست یابند، اما درویشها با کمترین امکانات و با یک لقمه، از زندگی نهایت بهره را میبرند و به شادی و عیش میرسند. شاعر به همت و سادگی درویشان احترام میگذارد و آن را ارزشمند میشمارد.
یک عمر شهان تربیت جیش کنندتا نیم نفس عیش به صد طیش کنند
هوش مصنوعی: در طول زندگی، پادشاهان و مقامات صرفاً مشغول رونق دادن به زندگی خود هستند، در حالی که در نهایت نهایتا آرامش و لذت چندانی نمیبرند و همه چیز را تنها برای سرگرمی مصرف میکنند.
نازم به جهان همت درویشان راکایشان به یکی لقمه دوصد عیش کنند
هوش مصنوعی: من به بلندهمتی درویشان افتخار میکنم؛ زیرا آنها با یک لقمه نان، دوصد خوشی و لذت را تجربه میکنند.