رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس عمیق خود نسبت به عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که یار او را از وجودش جدا کرده و در حالتی از مستی و عشق به سر می‌برد که نه به حال خود آگاه است و نه به وضعیت عشق و مستی‌اش. این سرگشتگی و غفلت از وضعیت خود نشان‌دهندهٔ شدت احساسات اوست.
تا یار مرا ربوده از هستی خویشواقف نیم از بلندی و پستی خویش
هوش مصنوعی: تا زمانی که محبوبم از وجودم گرفته شده، هیچ آگاهی از اوج و فرود خود ندارم.
آنگونه ز جام عشق مستم داردکآگاه نیم ز خویش و از مستی خویش
هوش مصنوعی: به گونهای از عشق نوشیدهام که نمیدانم چه حالتی دارم و حتی از خودم نیز بیخبرم.