رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از تجربه‌های خود صحبت می‌کند. او شب گذشته به باغ نواب رفته و امروز به محضر حضرت عرض سلام کرده است. باغ به دلیل نبود آب، خالی و بی‌حالت بوده و شاعر از خجالت این وضعیت، خود به آب تبدیل شده است. این موضوع نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق شاعر و ارتباط او با محیطش است.
صدرا دیشب به باغ نواب شدمامروز به حضرتت شرفیاب شدم
هوش مصنوعی: دیشب در باغ نواب بودم و امروز به محضرت نزدیک شدم.
آن باغ چو روی ناکسان آب نداشتاز خجلت بی‌آبی او آب شدم
هوش مصنوعی: آن باغ که از بی‌آبی چهرهی بیکسان را نمیتواند تحمل کند، من به خاطر شرم از بیآبیاش، به آب تبدیل شدم.