رباعی شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به این موضوع میپردازد که دلش، که تحت تأثیر عشق و ارادت به معشوق است، به سرشار از شادی و خوشی شده و در میان زلفهای جذاب او گم گشته است. در نهایت، دلش به راهی نادرست و کج دچار شده است.
تا دست ارادت به تو دادست دلمدامان طرب زکف نهادست دلم
هوش مصنوعی: دلم چنان شوق و ارادت به تو دارد که مانند یک عارف، خوشحالی و لذت را از دست نخواهید داد.
ره یافته در زلف دلاویز کجتالقصه به راه کج فتادست دلم
هوش مصنوعی: عشق و زیبایی تو باعث شده است که دلم در مسیر اشتباهی قرار بگیرد و در زلفهای جذاب تو گرفتار شود.