رباعی شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت گردن محبوبش اشاره می‌کند. او شوخی و لطافت گردن او را به عطر صندل تشبیه می‌کند و به رنگ سرخ صبح یا خون مردم نیز در آن اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده زندگی و احساسات درونی اوست. به طور کلی، شاعر زیبایی و احساسات عمیق را در توصیف گردن معشوقش به تصویر می‌کشد.
شوخی که بیاض گردن روشن اوآغشته به صندل شده پیرامن او
هوش مصنوعی: شوخی که گویی گردن روشن او با عطر صندل آغشته شده، محیط اطرافش را خوشبو کرده است.
صبحست به سرخی شفق آلودهیا خون خلایقست در گردن او
هوش مصنوعی: صبح است و آسمان به رنگ سرخ شفق درآمده، یا اینکه رنگ خون مردم بر گردن او نشسته است.