رباعی شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: این چهار بیت احساس دلتنگی و دوری را بیان میکند. شاعر به محبوبش اشاره میکند که با وجود نزدیکی، او را دور میبیند. او محبوبش را جان شیرین خود میداند و به نوعی ابراز غم و فاصله عاطفی میکند، هرچند که محبوب همیشه در ذهن اوست.
تو مردمک چشم من مهجوریزان با همه نزدیکیت از من دوری
هوش مصنوعی: تو مانند مردمک چشم منی، اما با وجود اینکه همیشه در نزدیکیام هستی، از من دور هستی و بیخبر.
نی نی غلطم تو جان شیرین منیزان با منی و ز چشم من مستوری
هوش مصنوعی: عزیز من، تو منبع عشق و زندگیام هستی. اگرچه در کنار من هستی، اما به گونهای پنهان از چشمان من هستی.