رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم ناپایداری و فانی بودن چیزها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نه شراب و جام شراب و نه سادگی و نام آن باقی می‌ماند. حتی ما که فرزندان زمان هستیم، نه خودمان و نه فرزندان‌مان در این دنیا باقی نمی‌مانند. به عبارت دیگر، همه چیز به مرور زمان از بین می‌رود و هیچ چیزی دائمی نیست.
نه باده نه جام باده ماند باقینه ساده نه نام ساده ماند باقی
هوش مصنوعی: نه شراب مانده و نه جام آن، نه سادگی باقی مانده و نه نام سادگی.
ما زادهٔ مام روزگاریم ولینه زاده نه مام‌زاده ماند باقی
هوش مصنوعی: ما در دنیای زمانه به دنیا آمدهایم، اما نه به عنوان فرزندان خانمان یا افراد خاص، بلکه فقط به عنوان انسانهایی عادی زندگی میکنیم.