به نوبهار ...
در بهار، جهان تازه و خوشحال شده است. درختان باطراوت همچون علمهایی سبز که بهپای ایستادهاند، گشته و زمین پرنقش و نگارین شده است. و نسیم خنک شب همچون جبرییل که مریم را بارور کرد، گشته است.
به نوبهار جهان تازه گشت و خرم گشتدرخت سبز عَلَم گشت و خاک مُعْلَم گشت
در بهار، جهان با طراوت و سرسبز شد، درختان شاداب بهپای خاستهاند و زمین، منقش و نگارین شد. (مُعْلَم یعنی نقشدار)
نسیم نیمشبان جبرئیل گشت مگرکه بیخ و شاخ درختان خشک مریم گشت
آیا نسیم خنک بهاری همچون جبرییل و مریم شد که درختان خشک را بارور و شکوفهبار کرد؟