شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و درخشندگی ستاره "پروین" (که نماد زیبایی و نور در شب است) سخن می‌گوید و به شب‌های تاریک اشاره می‌کند که پروین در آن می‌درخشد. شاعر به آراستگی شب و نورانی بودن آن با وجود تاریکی اشاره دارد.
آراسته کردند به پروین دو شب منکاندر شب تاریک نکو تابد پروین
هوش مصنوعی: به زیبایی دو شب را به ستاره پروین آراسته کردند، چون پروین در شب‌های تاریک به خوبی می‌درخشد.