شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: این ابیات نشان‌دهنده‌ی نیاز عمیق شاعر به لبان معشوق است و از او درخواست می‌کند که به طعنه و کنایه نپردازد. شاعر احساس می‌کند که در جهان تنها عشق و زیبایی معشوق برایش اهمیت دارد.
ما را بدان لب تو نیاز است در جهانطعنه مزن که با دو لب من چرا چَخی
هوش مصنوعی: ما به لب‌های تو نیاز داریم، در این دنیای پر از طعنه و کنایه، به من نگو که چرا با دو لب خودم این‌گونه رفتار می‌کنم.