غزل شمارهٔ ۱۰۱ - عرفی

تا چشم عشوه ساز تو مهمان فتنه استشیرین تبسمت نمک خوان فتنه است

یا رب چه فتنه ای که به عهد تو روزگاردر گوشه ای نشسته و حیران فتنه است

ناز آفت و کرشمه بلا، عشوه دل فریبیاران حذر کنید که توفان فتنه است

از فتنه ی غمش به که نالیم، چون مدامدیوان شاه حسن در ایوان فتنه است

گل گل فتاده پرتو رویت در انجمناین بزم عیش نیست، گلستان فتنه است

اسباب دلبری همه حسنش به فتنه داددر عهد حسن او که به سامان فتنه است

چون راز فتنه فاش نگردد که چشم اودر خواب هم سرش به گریبان فتنه است

عرفی چه گونه حفظ دل خود کند، که باز چشم کرشمه ساز تو دوران فتنه است