غزل شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره حالاتی از مستی و عشق و جنون است. شاعر به وضوح بیان می‌کند که همه به نوعی در جستجوی شراب و مستی هستند اما تنها ساقی عدالت می‌تواند نوشیدنی هشیاری بدهد. در این عالم، دیوانگان و مست‌ها به نوعی یکسان‌اند و هر دو در جستجوی لذت و حقیقت هستند. خانه مست به عنوان مکانی برای فتنه و شور و شوق معرفی می‌شود و شاعر از تاثیرات مثبت و فیض صحبت با دیوانه مست سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر به تضاد بین عقل و جنون و جستجوی شادی‌های زودگذر می‌پردازد.
مست و بد خوبیم و هم‌صحبت جانانهٔ مستفتنه‌انگیز بود آتش و هم‌خانهٔ مست
هوش مصنوعی: ما در حالتی سرخوش و شاداب قرار داریم و همراهی ما با کسی است که به شدت فریبنده و جذاب است، مانند آتشی که در کنار ماست و همواره ما را به وجد میآورد.
همه محتاج شرابیم ولی ساقی عدلندهد ساغر هشیار چو پیمانهٔ مست
هوش مصنوعی: همه ما به شراب نیاز داریم، اما ساقی به ما اجازه نمیدهد که ساغر هوشیار داشته باشیم، مانند پیمانهای که پر از مستی است.
قول ارباب خرد دست کش صد غرض استهیچ افسانه چنان نیست که افسانهٔ مست
هوش مصنوعی: اگر خردمندان چیزی را بگویند، به آن عمل نکن و از هزار هدف و مقصود دست بکش، چرا که هیچ داستانی به جذابیت و افسون موسیقی مست نیست.
ابله مست و خرد پیشهٔ هشیار یکی استمصلحت‌دان طلبی رو سوی دیوانهٔ مست
هوش مصنوعی: آدم نادان و مست و کسی که از عقل و خرد بهرهمند است، در واقع از نظر نوع تفکر و شناخت، تفاوت زیادی ندارند. پس اگر به دنبال راهی درست و مفید هستی، به سوی فرد نابالغ و بیخبر از دنیا برو.
شور عالم همه جمع است در آن نرگس شوخمجمع فتنه و آشوب بود خانهٔ مست
هوش مصنوعی: تمام شور و حال جهان در نگاه آن نرگس دلربا جمع شده است، و همین نرگس منبع فتنه و آشوب است که خانهٔ مستی را به وجد میآورد.
دوش با عرفی دیوانه زدم جامی چندچه بلا فیض دهد صحبت دیوانهٔ مست
هوش مصنوعی: شب گذشته با انسانی دیوانه و عاشق، گفتوگویی داشتم و نوشیدنیهایی نوشیدم. چه لطافتی دارد برقراری رابطه با کسی که دیوانهوار سرمست است!