غزل شمارهٔ ۳۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات شاعر در مورد عشق، شهادت و شوق به می‌خوارگی اشاره دارد. شاعر در جستجوی خبری از می‌فروشی است و از شور و شوق در دلش صحبت می‌کند. او به میدان شهادت می‌رود و به یاد شهدای عشق و زخم‌های خود احساس پشیمانی و یأس می‌کند. با دعا برای کشتگان عشق، او به دنبال آرامش در دل شوریده‌اش است و به تأمل در معانی عمیق زندگی و عشق می‌پردازد. در پایان، او به احساساتی از حیرت و جنون ناشی از باده اشاره می‌کند و در جستجوی نغمه‌ای از شوق و ارادت به عشق و زندگی است.
بسی در کوفتم تا یک خبر از می فروش آمدعجب کز آبروی سرو من یک دل به جوش آمد
هوش مصنوعی: من بارها در کوفه تلاش کردم تا خبری از میفروش به دست بیاورم، جالب اینجاست که از آبروی سرویم، یک دلم به تلاطم افتاد.
به میدان شهادت می برند اینک به صد ذوقمبشارت‌ها که از خاک شهیدانم به گوش آمد
هوش مصنوعی: اینک به میدان شهادت میروم و از سر شوق و شعف فراوان خبرهایی به من میرسد که از خاک شهدای عزیز، صداهایی به گوش میرسد.
ازین عهد شباب تیزرو آسایشی بستانکه امشب یأس می‌آید اگر امید دوش آمد
هوش مصنوعی: از جوانی و دوران شادابی بهره برداری کن و لذت ببر، زیرا امشب ناامیدی به سراغت می‌آید اگر امید در کنارت نباشد.
دل شوریده‌ای دارم که هر گه بهر تسکینشنصیحت را فرستادم پریشان و خموش آمد
هوش مصنوعی: من دل نگران و پر تلاطمی دارم که هر بار برای آرامش آن نصیحتهایی را ارسال میکنم، اما همچنان در بهت و سکوت باقی میماند.
خدایا کشتگان عشق را گنج دو عالم دهکه اینک در قیامت زخم ما لذت فروش آمد
هوش مصنوعی: ای خدا، به کشتهشدگان عشق، ثروت دو جهان را عطا فرما؛ چون اکنون در قیامت، زخم ما به لذت تبدیل شده است.
ندانم سلسبیلم داد یا کوثر، نمی دانمکه ساقی ریخت آبی در دلم کاتش به جوش آمد
هوش مصنوعی: نمیدانم که آیا حوض آب بهشتی یا نهر کوثر است که در دل من ریخته شده، اما نمیتوانم انکار کنم که این آب باعث شعلهور شدن حس و احساسم شده است.
دگر هنگامهٔ آشوب، صد جا چیده می‌بینممگر از بادهٔ حیرت، دل عرفی به هوش آمد
هوش مصنوعی: در زمان آشفتگی و هرج و مرج، جاهایی را پر از صدا و شلوغی میبینم، اما با نوشیدن از جام حیرت، دل عرفی به آرامش و هوشیاری میرسد.