غزل شمارهٔ ۳۰۲

هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون دعا، عشق، ناامیدی و معرفت پرداخته است. شاعر می‌گوید که دعای دل به امید رسیدن به معشوق در کعبه پذیرفته می‌شود و او در وضعیت بی‌نشانی به سر می‌برد. همچنین نداهایی از عرش محبت به کسانی که در جستجوی حقیقت هستند، می‌رسد. شاعر اشاره می‌کند که اگر کسی به وعده‌های خود عمل نکند، به غم و اندوه دچار خواهد شد. در نهایت، او می‌گوید که معرفت و عشق، سرشار از دانایی است که به همان اندازه به خیابان‌های مقدس هدایت می‌کند.