غزل شمارهٔ ۵۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به هشدار و نصیحت می‌پردازد. او از گریه و اندوه بی‌فایده بر یک هوس و آرزو جلوگیری می‌کند و به یادآوری می‌پردازد که باید از زیبایی‌ها و نعمات الهی بهره‌مند شد. او به جست‌وجوی حقیقت و ارزش‌های معنوی دعوت می‌کند و تاکید می‌کند که نباید به ظواهر دنیوی دچار فریب شد. همچنین بر اهمیت آرامش درونی و پرهیز از آزار دل و نفس اشاره می‌کند و می‌خواهد خواننده را از گرفتاری‌های بی‌فایده دور نگه دارد.
ای گریه، خون دل به کنار هوس مکنگلبرگ باغ قدس به دامان خس مکن
هوش مصنوعی: ای گریه، دل را به خاطر آرزوها و خواستهها نرنجان. گلبرگهای بهشتی را به خاطر غم و اندوه، زیر پای خراش و خس نگذار.
یک ره به کعبه داری و صد ره به سومناتباریک شارعیست، نگه باز پس مکن
هوش مصنوعی: تو یک راه به کعبه داری و صد راه به سومنات، اما این راهی که میروی، باریک و سخت است؛ پس به عقب نگرد.
صد شاهباز گرسنه پرواز می کنندای کبک پر شکسته کنار از قفس مکن
هوش مصنوعی: صد پرنده بزرگ و قوی گرسنه در حال پرواز هستند، ای کبک آسیبدیده، از قفس بیرون نرو.
این دشت لاله زار فریب است، زینهارخضری بجو، گوش به بانگ جرس مکن
هوش مصنوعی: این دشت پر از لاله، ظاهری فریبنده دارد. مراقب باش و به دنبال سرسبزی واقعی باش، به صداهای فریبنده توجه نکن.
فریاد ناسرشته به خون کی دهد اثرآزار دل مجوی و عذاب نفس مکن
هوش مصنوعی: فریاد بیمفهوم نمیتواند تأثیری بگذارد؛ پس دل خود را آزار نده و خود را عذاب نکن.