رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تأثیر دعا و حالت خلسه‌ای که در آن قرار دارد اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در حالت نشئگی دعا، نتوانسته به هدف خود بزند و از طرفی موانع دعا را کنار بگذارد. در نهایت، او احساس می‌کند که زمان پرواز و رسیدن به آرزوها فرا رسیده است.
چندان که شدم ز بیخودی مست دعاتیری نزدم بر هدف از شست دعا
هوش مصنوعی: هر قدر که در حالت بیخود و مستی دعا غرق شدم، نتوانستم تیر دعا را بر هدف بزنم.
باشم ز دعا مانع و از شوق طلبوقت است که پر درآورد دست دعا
هوش مصنوعی: زمانی که دلم از شوق طلب پر شده و به دعا کردن مشغول است، دیگر فرصتی برای ممانعت از دعا وجود ندارد.