رباعی شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان ویژگی‌های خاص و منحصر به فرد عشق و حسن معشوق می‌پردازند. می‌گوید عشق و وصال معشوق دارویی است که درد آن را حس نمی‌کنیم، حسن او کالایی است که در بازار نمی‌توان یافت، و عشق او کمندی است که کسی از آن فرار نمی‌کند. در نهایت، حمد و ستایش معشوقی است که زبان قادر به گفتن آن نیست.
وصل تو دوایی است که بیمارش نیستحسن تو متاعی است که بازارش نیست
هوش مصنوعی: اتصال به تو مانند دارویی است که بیمار آن را نمیخواهد و زیبایی تو مانند کالایی است که خریداری ندارد.
عشق تو کمندی که گرفتارش نیستحمد تو زبانی است که گفتارش نیست
هوش مصنوعی: عشق تو مانند کمندی است که کسی نمیتواند از آن رهایی یابد، و ستایش تو مانند زبانی است که نمی‌توان آن را به طور کامل بیان کرد.