رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این مسئله می‌پردازد که در دنیای کنونی، جز حیا و عفاف نمی‌توان چیزی یافت و هر چه در آینه وجود دارد، تنها نور صفا و پاکی است. آلودگی‌هایی که ممکن است افراد را به زشتی و ناپاکی بکشاند، در نگاه‌های ما جایی ندارند. به‌عبارتی، شاعر بر اهمیت پاکی و حیا تأکید می‌کند و می‌خواهد بگوید که زیبایی واقعی در صفا و عفاف نهفته است.
از دیدهٔ ما به جز حیا نتوان یافتزین آینه جز نور صفا نتوان یافت
هوش مصنوعی: از نظر ما، جز حیا و شرم چیزی در این آینه یافت نمیشود و غیر از نور خلوص و پاکی چیزی دیگر به چشم نمیآید.
آلودگی ای که آب عصمت ببرددر سلسلهٔ نگاه ما نتوان یافت
هوش مصنوعی: آلودگیای که بتواند پاکی و عفت را از بین ببرد، در نگاه ما وجود ندارد.