تناجی
عرفی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۸

زین سردی دی که آب و آتش یخ بستدر بستن یخ جوهر الماس شکست
زان گونه مسامات هوا بسته که تیریابد ز کمان گشاد و نتواند جست